Kazerne

De kazerne was een ondergronds verblijf, waar de bemanning alleen in oorlogstijd en alarmsituaties verbleef. In vredestijd waren de officieren en soldaten ingekwartierd in kazerne-dorpen. De officieren woonden met hun gezin in een aparte cité. Bij Doncourt is een dergelijke cité nog aanwezig.

In de ondergrondse kazerne zijn de volgende ruimtes

- het hospitaal voor gewonden en zieken
- zes slaapzalen voor ieder 30 soldaten
- zes slaapkamers voor (onder-) officieren
- de WC en wasruimtes voor officieren en soldaten
- de slaapkamer van de commandant
- de kantine(foyer)
- de keuken
- de levensmiddelenmagazijnen
- twee gevangeniscellen
 

Alle kamers hadden elektrische verwarming en ventilatie. Er was geen eetzaal; de manschappen aten aan tafels in de gangen van de kazerne of op hun gevechtspost.

Het hospitaal

Hier kunnen  gewonden en zieken behandeld worden. Er werkten twee verplegers onder leiding van kapitein-arts Leduc.

Hier bevinden zich de volgende ruimtes:

- twee kamers voor elk 4 patiënten
- een operatiekamer
- de apotheek
- enkele magazijnen

Het hospitaal was alleen geschikt om gewonden tijdelijk te verzorgen. Zodra het mogelijk was, werden ze afgevoerd naar veldhospitalen achter de linie.

Naast het hospitaal bevindt zich een ruimte met warme douches voor manschappen die in contact zijn gekomen met gifgas. Dit waren de enige douches in het werk.

De Slaapzalen

Deze waren verdeeld over 6 ruimtes voor soldaten en 6 ruimtes voor (onder-)officieren

Soldaten sliepen met 30 man op een zaal, onder-officieren sliepen met 8 in een kamer. Officieren sliepen met twee man en alleen de commandant had een kamer voor zichzelf.

Er waren voldoende bedden voor één derde deel van de bemanning.
Er werd namelijk in een drie-ploegendienst gewerkt. Eén ploeg bevond zich op de gevechtsposten, één ploeg had corvee en één ploeg had rust.

De bedden staan tot drie hoog boven elkaar. Iedere soldaat had zijn persoonlijke spullen altijd bij zich. In de slaapruimtes had men gelegenheid om te lezen, te praten of brieven aan thuis te schrijven.

De ventilatie zorgde dag en nacht voor lawaai, maar ook door het af- en aanlopen was het in de kazerne altijd onrustig. De constant brandende verlichting was er de oorzaak van dat men hier alle besef van dag of nacht verloor. Ook de constante vochtigheid zorgde voor een onaangename leefomgeving. Maar vergeleken bij de forten die aan het eind van de 19e eeuw geconstrueerd waren, boden de kazernes van de Maginotlinie een redelijke luxe.

De keuken

In Fermont had, behalve een oficierskeuken, een keuken voor de manschappen, waarin de maaltijden werden bereid. Het eten voor de manschappen op hun post in de gevechtsblokken werd per trein aangevoerd; de manschappen die in de kazerne verbleven, haalden hun eten af bij de keuken en aten aan opklapbare tafels in de gangen. In de kazernes was namelijk geen eetzaal voorzien, behalve voor de officieren.

In de kantine konden de soldaten die geen dienst hadden zich ontspannen. Er zijn tafels, stoelen en een bar.

In 1944 hebben de Amerikanen het werk Fermont gebruikt als kazerne tijdens het offensief van Bastogne. In de kantine hebben zij muurschilderingen gemaakt. Deze schilderingen zijn allemaal gebaseerd op spelletjes.